Nowe rzeźby stanęły w Sopocie

Opis

We wtorek, 9 listopada, o godzinie 10.00 na skwerze Miłosza w Sopocie odbędzie się uroczystość odsłonięcia dwóch rzeźb wybitnej sopockiej rzeźbiarki Ewy Beyer-Formeli. Wydarzenie zainauguruje długofalowy projekt, którego założeniem jest umieszczanie rzeźb w przestrzeni publicznej. Dzieła artystki, a także kolejne rzeźbiarskie realizacje na stałe pozostaną częścią sopockiego krajobrazu.
W roku 2021 Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie poszerzyła kolekcję o dwie rzeźby kamienne wybitnej artystki współczesnej Ewy Beyer-Formeli [ur. 1935], osobowości sztuki przestrzennej, która w poetyckich formach nawiązuje do korzeni cywilizacji, postulując wzmacnianie praktyk ekologicznych. Rzeźby zostały włączone dzięki programowi pt. "Rzeźba w przestrzeni publicznej dla Niepodległej", organizowanego przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
Ewa Beyer-Formela jest współtwórczynią licznych międzynarodowych plenerów artystycznych. Poprzez swoje działania manifestuje koncepcję sztuki jako troski o Naturę. Dlatego obok rzeźb figuratywnych bądź abstrakcyjnych wykonanych w jednorodnym materiale kamiennym, pojawiają się u niej także hybrydowe łączenia, np. metalowe "aorty" oraz motywy szklanych baniek lekarskich, jako metafory terapeutycznych mocy sztuki. Kolumna skłania się ku symbolicznej abstrakcji; Kora jest  metaforyczno-figuratywna. W plenerowej galerii eksponowane są już m.in. rzeźby profesora Stanisława Horno-Popławskiego u którego Artystka zrealizowała dyplom w 1960 w gdańskiej PWSSP [dzisiejsza ASP], a którego filozofia sztuki podobnie jak Ewy Beyer-Formeli rozwijała progresywne idee proekologiczne i pacyfistyczne. W ostatnich latach artystka włącza ikonosferę związaną z jej wrażliwością na współczesną kondycję ludzkości, by przypomnieć cykl figuratywnych form ceramicznych (mających coś z poetyki Wesel chłopskich Pietera Bruegela Starszego) pt. Poduszkowce i emigracje ? cywilizacja (2015, cykl zrealizowany w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku). Wykorzystując motyw kręgów pontonowych oraz dwubarwność gliny, twórczyni zwraca uwagę na wieloetniczny kontekst współczesnych nomadów i ich tragiczne losy. Komponowanie przez Ewę Beyer-Formelę energetycznych zgromadzeń form przestrzennych w poetycki sposób parafrazuje prehistoryczne aleje menhirów, poszukiwania artystów surrealizmu. Dalekim echem pozostaje teoria "błędnego głazu", którą w dwudziestoleciu międzywojennym sformułował wybitny czeski artysta Josef Wagner w oparciu o rozważania nad intuicją nieświadomości i pamięcią pierwszych dziecięcych doświadczeń. Ewa Beyer-Formela niekiedy sięga po strategie postsurrealistyczne i asamblażowe, brawurowo dopełniając swoje kompozycje odpowiednikami objet trouve, np. "użylonym" mosiężnym odlewem serca, szklanymi kulami z optycznie musującymi wewnątrz mikropęcherzykami powietrza, które Susan Sontag prawdopodobnie włączyłaby do fenomenu kampu. Odbiorca odczytuje erudycyjny dialog rzeźbiarki z kliszami kulturowymi i toposami literackimi. Segmentowość struktur, fascynacja tektoniką, osiowością, totemicznością, ale również metodami optycznej ucieczki od nich - czy to z pomocą Owidiuszowych Metamorfoz, czy przez zastosowanie anamorfozy oraz komplikacji wykorzystanych mediów - to osobisty warsztat artystki. Ewa Beyer-Formela eksperymentuje, potęgując poetycki wymiar swojej sztuki. Jest twórczynią o niezwykłej subtelności, a zarazem dynamice, przez co w swoich działaniach przypomina badaczkę-antropolożkę, która m.in. od lat wędruje po Ziemi Kłodzkiej, czy Francji. Artystka nasyca swoimi poetyckimi pracami liczne przestrzenie otwarte. Ich harmonizujące i wzbogacające odbiorców oddziaływanie, wydaje się mieć analogie do procesów samej Natury. 

dr Dorota Grubba-Thiede

O rzeźbach Ewy Beyer-Formeli 

"Kora" - Westchnienie dla Marianny (Orańskiej). II połowa lat 80. XX wieku, marmur biała marianna

Dzieło Ewy Beyer-Formeli, wybitnej współczesnej rzeźbiarki, należy do grupy jej uznanych form kamiennych. Tworząca w Sopocie artystka w 1960 r. otrzymała dyplom w pracowni rzeźby prof. Stanisława Horno-Popławskiego [w PWSSP w Gdańsku, dzisiejszej ASP]. Formy przestrzenne realizuje m.in. w różnych gatunkach drzew, w granitach, marmurach, w ceramice, szkle, ponadto - rozwijając strategie nadrealne - podejmuje rozwiązania assamblażowe, polimateriałowe. Tworzy także cykle rysunkowe, graficzne, malarskie. Poetyka wyobrażenia kobiecej sylwetki Kora - Westchnienie dla Marianny wydaje się rozmową Artystki z kulturą archaicznej i i klasycznej Grecji, szczególnie z interpretacjami dziewczęcych sylwetek określanych jako Kory. Malarska aura rzeźby jest świadectwem zafascynowania Ewy Beyer-Formeli samym kamiennym medium - jasnym marmurem określanym jako Biała Marianna, w którym artystka wykonała liczną grupę form przestrzennych. Figura w mistrzowski sposób podkreśla walory tego materiału, wydobywanego na Dolnym Śląsku, który zachwycił Artystkę naturalnymi, jakby efemerycznymi, pastelowymi, rozmalowaniami. Dedykacja kierowana jest Mariannie Orańskiej (1810-1883) ? wybitnej naukowczyni, progresywnej osobowości, odważnie inwestującej w rozwój regionu Dolnego Śląska, która wśród licznych osiągnięć, zrealizowała sieć górskich dróg, wprowadzała nowe zasadzenia, rozwijała gospodarkę leśną, była wreszcie założycielką kamieniołomów marmurów w Stroniu Śląskim [na jej cześć nazywanych Białą i Zieloną Marianną], czynnych do lat 90. XX wieku.

"Kolumna" II połowa lat 80. XX wieku

Rzeźba Ewy Beyer-Formeli, wybitnej współczesnej  artystki, wykonana z marmuru z Kotliny Kłodzkiej, jest powściągliwą i poetycką strukturą w aluzyjny sposób przypominającą o ewolucji sztuki, kultury, w tym samej architektury. Wieńczący element przywołuje występujący już w archaicznej Grecji motyw spirali logarytmicznej, opartej o złoty podział [ciąg Fibonacciego], wyznaczającej woluty, szczególnie istotne w tzw. porządku jońskim, semantycznie związanym z kobiecością. Głowica, transponujące purystyczne podpory średniowieczne = romańskie kapitele kostkowe. Szlachetna minimalizacja, wręcz "spłaszczenie", nadaje rzeźbie charakter jednoznacznie współczesny. Dyskretnie zasygnalizowana semantyka kobiecości [archaiczne woluty]- buduje pomost między sztuką figuratywną a abstrakcyjną. Wyeksponowanie Kolumny w korespondencji do Kory tworzy cenne polaryzacje, znoszące aporię między figuracją a abstrakcją. Przemyślana, intertekstualna budowa Kolumny oraz poetycka oniryczność Kory mają w sobie potencjał "dwudźwięku", prowokującego do refleksji nad dokonaniami samej Artystki - Ewy Beyer-Formeli, jak i ewolucji kultury jako takiej, która od czasów prehistorii podążała zarówno w kierunku wyobrażeniowym jak i bezprzedmiotowym, a więc ku kodom symbolicznym, tak ponownie istotnym w całej sztuce XX i XXI wieku.  Kolumna pozwala doceniać piękno marmurowego medium, swoiście malarskiego. Zniuansowane szarości i wysycające się smugi różu nadają Kolumnie nadrealną dynamikę i swoistą powietrzność. Pionowy rytmiczny element wydaje się dyskretną aluzją do architektury drewnianej Północy jak i archetypalnej natury rzeźb Constantina Brancusiego.

Zrealizowano przy pomocy finansowej Miasta Sopotu. Dofinansowano w ramach Programu Centrum Rzeźby Polskiej  w Orońsku pn.  "Rzeźba w przestrzeni publicznej dla Niepodległej" 2021.

źródło www.sopot.pl

Podstawowe informacje
Lokalizacja
Sopot,
Kiedy
28 listopad, 2021
O której
Wstęp
Bezpłatny
Polskie Koleje Linowe ze skipassem sezonowym dla narciarzy na najbliższą zimę
Międzybrodzie Żywieckie
28 listopad, 2021
Nowy sezon narciarski zbliża się wielkimi krokami. Miłośnicy sportów zimowych oraz stacje narciarskie przygotowują się
Magia Świąt w Krakowie!
Kraków
28 listopad, 2021
Jest taki czas w roku, kiedy dzieje się magia. jest kolorowo i przyjemnie gwarno, a
Spotkanie z Marcinem Wawrzyńczakiem z Wydawnictwa Wielka Izera
Świeradów-Zdrój
26 listopad, 2021
Już za tydzień w Stacji Kultury odbędzie się spotkanie z Marcinem Wawrzyńczakiem z Wydawnictwo Wielka

Zobacz również